Woensdagavond. Een onverwachte vrije avond.
Een geplande Reikisessie valt uit vanwege ziekte, mijn lief is van huis en de twee hondenvrienden liggen tevreden op de bank of op de mat te snurken.
En ineens is daar… ruimte.
Ruimte om niet te moeten. Geen afspraak, geen verbouwingsklus, geen opleiding, geen “dit moet nog even”. Gewoon een avond voor mezelf.
En misschien is dat precies wat ik nodig had.
Gisteren is de herfst ingeluid met de Equinox. Het moment waarop dag en nacht ongeveer even lang zijn. Ik vind dat soort dingen prachtig. Bijna magisch. En het past eigenlijk ook wel bij waar ik zelf de afgelopen jaren steeds meer mee bezig ben: balans vinden en houden.
Want wat is er veel gebeurd. Na een heftige afsluiting van een intense periode tussen 2018 en 2023 is er ook ontzettend veel moois gekomen. Ons heerlijke boerderijhuisje op het durrep waar ik opgegroeid ben bijvoorbeeld. We hebben er de afgelopen 2,5 jaar flink aan verbouwd. En hoewel ik mezelf soms nog wel eens afvraag: “Woa(r)um biste ooch alwer truukgekoame?”, is het antwoord eigenlijk altijd hetzelfde: “Kiek toch ins um dich hin!” En inderdaad. Het is prachtig.
Daarnaast ging het werk gewoon door. Ik nam nieuwe uitdagingen aan, werd lid van de OR en begon via mijn werkgever aan de opleiding tot loopbaancoach. En ondertussen bleef ook mijn eigen ontwikkeling doorgaan. Ik volgde een intensief jaartraject, leerde ontzettend veel over mezelf en Reiki kwam op mijn pad.
En juist daar heb ik iets geleerd wat misschien wel belangrijker is dan alle dingen die ik gedaan heb: ik hoef niet altijd door. Tijd voor mezelf is niet iets wat ik pas mag nemen als alles af is.
Rust is niet hetzelfde als niets doen. En ontspannen is niet alleen maar even op de bank ploffen.
Door Reiki, meditatie en simpelweg vaker bewust tijd voor mezelf te nemen, ben ik steeds beter gaan merken wat er in mij gebeurt. Mijn lichaam vertelt het me vaak al voordat mijn hoofd het doorheeft. Als ik ineens het hele huis blietseblank móét hebben en met een doek achter mijn lief aanloop… 😉. Als ik bij de zoveelste vraag over een verbouwingsproject of zelfs “wat zullen we eten?” alleen nog maar ERROR in mijn hoofd krijg… Als ik naar huis rijd en op de automatische piloot ineens een afslag mis… Dan weet ik inmiddels dat het misschien tijd is om even te stoppen. Doe ik dat altijd braaf? Hahaha. Welnee. 😂
Ook ik heb soms wat meer geschreeuw van mijn lijf nodig voordat ik luister. Maar ik ben wel iets wezenlijks anders gaan doen: ik ben gaan luisteren.
Reiki helpt mij om uit mijn hoofd te komen en weer te voelen. Om mijn zenuwstelsel even tot rust te laten komen. Om niet meteen door te schieten naar het volgende wat moet, maar stil te staan bij de vraag: Wat heb ík nu eigenlijk nodig?
Soms is dat een Reiki-behandeling. Soms een wandeling. Soms muziek. Soms helemaal niets.
En soms gewoon een avondje mijmeren terwijl de honden liggen te snurken.
Ik voel natuurlijk nog steeds stress. Ik heb nog steeds drukke periodes en momenten waarop mijn hoofd overloopt. Maar mijn relatie ermee is veranderd. Ik herken de signalen eerder. Ik durf vaker op de rem te trappen.
En ik weet inmiddels dat rust niet iets is wat je alleen maar kunt nemen… je mag het ook echt leren voelen.
Dat vind ik misschien wel één van de mooiste dingen die ik de afgelopen jaren over mezelf heb geleerd.
Luister jij weleens naar de “ERROR”-signalen van je hoofd en lijf?
En weet jij dan wat je nodig hebt?
Een heerlijke mijmering!
Woensdagavond. Een onverwachte vrije avond.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een mooie mijmering Wendy! Ik raak erdoor geïnspireerd! En ik ben heel blij dat jij lid bent geworden van de OR en dat ik je beter leer kennen, mooi mens! ❤️